Om de paar jaar besluit de industrie collectief dat alles wat we hebben gedaan verkeerd is en dat er een betere manier is. Nieuwe raamwerken, nieuwe paradigma's, nieuwe build-tools. De churn is meedogenloos en als je niet oppast, besteed je meer tijd aan migreren dan aan bouwen.
Ik schrijf al lang genoeg software om verschillende van deze cycli te hebben gezien. jQuery tot Backbone tot Angular om te reageren op wat er daarna komt. Elke transitie voelde op dat moment urgent. Terugkijkend gingen de dingen die er echt toe deden zelden over het raamwerk.
Wat overleeft
Schone datamodellen overleven. Duidelijke grenzen tussen systemen blijven bestaan. Goede naamgeving overleeft. De beslissing om de dingen simpel te houden terwijl je ze slim had kunnen maken, blijft zeker overeind.
Wat niet overleeft is code die is geschreven om indruk te maken, abstracties die zijn gebouwd voor problemen die nooit zijn uitgekomen, en architecturen die zijn ontworpen rond de meningen van een raamwerk in plaats van de realiteit van het domein.
De beste code die ik heb geschreven is saai. Het leest als proza, doet één ding goed en vereist geen doctoraat in de categorietheorie om het te begrijpen. De slechtste code die ik heb geschreven was destijds technisch indrukwekkend.
